Ανοίγει ο κύκλος της εμπορίας αδειών

«Ψαλίδι» στις επιδοτήσεις για παραγωγή ενέργειας από φωτοβολταϊκά
Τα «πάνω κάτω» στην αγορά φωτοβολταϊκών φαίνεται ότι φέρνει η τελευταία τροπολογία που προωθεί το υπουργείο Ανάπτυξης, η οποία μειώνει σταδιακά και σε βάθος έξι χρόνων περισσότερο από 56% την επιδοτούμενη τιμή αγοράς της παραγόμενης ενέργειας, βγάζει εκτός παιχνιδιού πολλούς μικρούς παίκτες και ανοίγει τον δρόμο για δημιουργία δευτερογενούς αγοράς εμπορίας αδειών.
Της Μανταλένας Πίου


Η πληθώρα των αιτήσεων για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σταθμών σε όλη τη χώρα, 7.947 συνολικής ισχύος 3.756,6 MW, που έχουν συσσωρευτεί στα συρτάρια της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας θορύβησαν το υπουργείο Ανάπτυξης. Η υλοποίηση όλων αυτών των αιτημάτων, θα σήμαινε μία τεράστια επιβάρυνση στο τέλος υπέρ Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) που πληρώνουν σήμερα όλοι οι καταναλωτές, μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, προκειμένου να συγκεντρώνεται κάθε χρόνο ποσόν πάνω από 1,5 δισ. ευρώ για να πληρώνονται οι παραγωγοί ηλεκτρικού ρεύματος από τα φωτοβολταϊκά.

«Η κάλυψη του ποσού αυτού θα επιβάρυνε τον μέσο καταναλωτή με 130 ευρώ/χρόνο για 10 χρόνια, ποσό που ισοδυναμεί με αύξηση 7% των τιμολογίων της ΔΕΗ κάθε χρόνο για την κάλυψη όμως μόνον του 4% της καταναλισκόμενης ενέργειας» έλεγε χαρακτηριστικά ανώτατο στέλεχος της ΡΑΕ, επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι στις αυξήσεις αυτές, δεν συμπεριλαμβάνεται το επίσης τεράστιο κόστος για την ενίσχυση του δικτύου, προκειμένου να μπορέσουν να συνδεθούν όλοι οι νέοι σταθμοί. «Θα ήταν τραγικό για τον καταναλωτή», πρόσθεσε.

Το ισχύον σύστημα προβλέπει για 10 χρόνια εγγυημένη τιμή αγοράς της ηλιακής MWh από 400 ως 500 ευρώ, ανάλογα με το μέγεθος του σταθμού και το αν είναι εγκατεστημένος στο διασυνδεόμενο σύστημα ή στα νησιά.

Κόστος
Η τιμή της μεγαβατώρας από φωτοβολταϊκά είναι περίπου πενταπλάσια σε σχέση με τα αιολικά πάρκα και σχεδόν δεκαπλάσια από ορισμένα τιμολόγια της ΔΕΗ, λόγω του εξαιρετικά υψηλού κόστους των φωτοβολταϊκών. «Το κόστος αυτό όμως βαίνει μειούμενο, όσο ωριμάζει η τεχνολογία» αναφέρουν κύκλοι του υπουργείου Ανάπτυξης, προσθέτοντας ότι ο παράγων κόστος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφαση μείωσης της τιμής, που δεν αποτελεί ελληνική «πατέντα» αλλά ακολουθεί το γερμανικό μοντέλο.

Το κόστος εγκατάστασης 1 MW από φωτοβολταϊκά υπολογίζεται σε περίπου 5-6 εκατ. ευρώ αλλά τελευταία οι ειδικοί μιλούν και για τιμές γύρω στα 4 εκατ. ευρώ

Η τροπολογία επιμηκύνει μεν την εγγυημένη περίοδο αγοράς της παραγόμενης ενέργειας από 10 σε 20 χρόνια, αλλά με δραστικό περιορισμό της τιμής, καθώς προβλέπει κλιμακωτή μείωση της εγγυημένης τιμής κατά 1,5% το μήνα για τα πρώτα τρία χρόνια και στη συνέχεια κατά 1% το μήνα ως το τέλος του 2014.

Από το 2015 και μετά η τιμή θα καθορίζεται με βάση την εκάστοτε Οριακή Τιμή του Συστήματος (ΟΤΣ), προσαυξημένη από 30% ως 50%, ανάλογα με το μέγεθος και τον τόπο εγκατάστασης του φωτοβολταϊκού.

Αναπροσαρμογή
Η σύμβαση θα είναι σταθερή για 20 χρόνια και θα αναπροσαρμόζεται μόνον κατά την εξέλιξη του δείκτη τιμών καταναλωτή. Θα ισχύει δε για όσους συνδεθούν στο σύστημα από 1/1/09. Ενας παραγωγός με σταθμό μεγαλύτερο των 100kw στο διασυνδεδεμένο σύστημα σήμερα εισπράττει 400 ευρώ/ΜWp επί 10 χρόνια. Οσοι συνδεθούν μετά την 1/1/2009, τον Δεκέμβριο του 2014 θα παίρνουν 174,36 ευρώ/ΜWp και μετά την προσαυξημένη Οριακή Τιμή του Συστήματος (ΟΤΣ), μέχρι να συμπληρωθεί η 20ετία. Αξίζει να σημειωθεί ότι τις προηγούμενες ημέρες η ΟΤΣ είχε φθάσει στα 122 ευρώ/mwh.

Με τη σταδιακή μείωση της επιδοτούμενης τιμής υπολογίζεται ότι το τελος ΑΠΕ για τα φωτοβολταϊκά δεν θα ξεπερνά τα 280-320 εκατ. ευρώ ετησίως, αντί του 1,5 δις, ευρώ και βέβαια δεν θα αφορά την εγκατάσταση 3.600 MW αλλά των πολύ λιγότερων, γύρω στα 300-400 MW, που εκτιμάται ότι θα αδειοδοτηθούν και θα λειτουργήσουν ως το 2013-2014.

Παρενέργειες
«Η εκκολαπτόμενη αγορά των φωτοβολταϊκών θα καταρρεύσει» δηλώνει ο κ. Στέλιος Ψωμάς, του Συνδέσμου Εταιριών Φωτοβολταϊκών. Και δεν είναι μόνον η τιμή. Η τροπολογία έχει και άλλες παρενέργειες. Παρατείνει τη διαδικασία αδειοδότησης για τις αιτήσεις που έχουν ήδη υποβληθεί ως τις 30 Ιουνίου του 2012, με σκοπό, όπως αναφέρει «την αδειοδότηση κατά το δυνατόν ισόποσης ισχύος ετησίως, λαμβανομένων υπόψη του πλήθους των αιτήσεων, του χρόνου υποβολής τους, της ασφάλειας λειτουργίας του συστήματος και του δικτύου και της επιβάρυνσης του καταναλωτή μέσω του ειδικού τέλους υπέρ ΑΠΕ». Πουθενά δεν αναφέρει ρητώς, αυτό που το υπουργείο Ανάπτυξης έχει ανακοινώσει και υποσχεθεί, ότι δεν θα υπάρξει επιμερισμός της ισχύος ανά αίτηση. Το άλλο καυτό ζήτημα, που βέβαια δεν λύνει η τροπολογία του υπουργείου Ανάπτυξης, δεδομένου ότι δεν ανήκει στην αρμοδιότητά του, είναι η γραφειοκρατία για την περιβαλλοντική αδειοδότηση, που μπλοκάρει τις περισσότερες επενδύσεις όχι μόνον στα Φ/Β αλλά σε όλα τα ανανεώσιμα. Αλλά και η ΡΑΕ πολύ δύσκολα θα προλάβει να αξιολογήσει την πληθώρα των αιτήσεων που έχουν κατατεθεί, παρότι η τροπολογία προβλέπει τη στελέχωσή της με 20 επιπλέον άτομα και την πρόσληψη συμβασιούχων για το θέμα αυτό.

Τέλος, πληροφορίες αναφέρουν ότι στην Κρήτη, το πλαφόν της επιτρεπόμενης εγκατάστασης ισχύος για τις μικρές επενδύσεις θα τοποθετηθεί στα 100 MW και θα γίνει επιμερισμός των αποφάσεων εξαίρεσης που θα χορηγηθούν, στα 80 KW η κάθε μία. Συνολικά για την Κρήτη εκκρεμούν, ανεξαρτήτως μεγέθους, 1.653 αιτήσεις, ισχύος 218,908 ΜW.

Ερχονται τρεις αλλαγές
Αλλαγές στο σχέδιο της τροπολογίας για τα φωτοβολταϊκά φαίνεται ότι εξετάζει το υπουργείο Ανάπτυξης, μετά τις αντιδράσεις και ύστερα από συνεννόηση με τον Σύνδεσμο Εταιρειών Φωτοβολταϊκών. Συγκεκριμένα:

Οι όποιες μειώσεις στην τιμολόγηση της παραγόμενης κιλοβατώρας να ισχύσουν από το 2010 και όχι από το 2009, όπως προβλέπει το αρχικό σχέδιο.

Η μείωση τιμών να είναι 1% μηνιαίως την περίοδο 2010-13 και 0,5% μηνιαίως το 2014 και όχι 1,5% μηνιαίως από το 1/1/09 όπως προβλεπόταν αρχικά.

Ρητή αναφορά στην τροπολογία ότι η εξέταση των αιτήσεων που έχουν υποβληθεί στη ΡΑΕ θα γίνει χωρίς επιμερισμό της αιτούμενης ισχύος.

Στο επικεντρο του ενδιαφεροντος περιοχες με υψηλη επιδοτηση

Ανοίγει ο κύκλος της εμπορίας αδειών

Οι «τυχεροί» του νέου συστήματος είναι όσοι διαθέτουν άδειες ή βρίσκονται στη διαδικασία εγκατάστασης των σταθμών, γιατί αυτοί, θα μπορέσουν να εισπράξουν τις υψηλότερες τιμές των πρώτων χρόνων εφαρμογής.

Είναι προφανές ότι ανοίγει ένας κύκλος εμπορίας αδειών, που μπροστά τους θα «ωχριούν» οι σωρείες των αγοροπωλησιών που έγιναν με τα αιολικά πάρκα και θα οδηγήσει στην είσοδο των μεγάλων ξένων παικτών στην αγορά, παραγκωνίζοντας τους μικροεπενδυτές.

Τιμολόγηση
Πληροφορίες αναφέρουν ότι ήδη ότι εταιρείες που διαθέτουν την τεχνογωσία και την υποδομή για την υλοποίηση Φ/Β σταθμών προσφέρουν σημαντικά ποσά για την αγορά αδειών. Κύκλοι της αγοράς υποστηρίζουν ότι μία άδεια εξαίρεσης (μικρές επενδύσεις που δεν χρειάζονται περιβαλλοντική άδεια) των 100 KW τιμολογείται γύρω στα 100.000 ευρώ. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι περιοχές με μεγάλη επιδότηση των επενδύσεων από τον αναπτυξιακό νόμο, όπως η Πελοπόννησος, η Θράκη, η Ηπειρος και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, όπου το ύψος της επιδότησης φθάνει στο 40%, ανεξαρτήτως μεγέθους επιχείρησης.

Μέχρι σήμερα έχουν δοθεί άδειες παραγωγής για 101 MW Φ/Β και έχουν εκδοθεί άδειες εξαιρέσεων για 114 MW. Ακόμα, αιτήσεις για 8,2 MW περιμένουν ειδικούς περιβαλλοντικούς όρους για να λάβουν άδεια παραγωγής και σχέδια για 76,2 MW τις θετικές περιβαλλοντικές απαντήσεις. Σε λειτουργία βρίσκονται μόνον 6 MW, εκ των οποίων τα 4,5 MW αφορούν περιπτώσεις εξαιρέσεων.


Αυξάνει αλματωδώς η παραγωγή ενέργειας από την καύση άνθρακα


Δυστυχώς τα νέα από το μέτωπο της παραγωγής αερίων του θερμοκηπίου δεν είναι ευχάριστα. Μέσα στα επόμενα 5 χρόνια 37 χώρες πρόκειται να αυξήσουν τον αριθμό των θερμοηλεκτρικών σταθμών που διαθέτουν, αυξάνοντας την παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα.

Πρόκειται για σημαντική οπισθοδρόμηση του περιβαλλοντικού αγώνα, καθώς ο άνθρακας παράγει 6% περισσότερο Co2 απ’ ό,τι το πετρέλαιο (για ίση ποσότητα παραγόμενης ενέργειας) και 56% περισσότερο Co2 απ’ ό,τι το φυσικό αέριο.

Συνολικά προβλέπεται ότι οι νέοι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί σε όλο τον κόσμο θα προκαλέσουν αύξηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά 1,2 δισεκατομμύρια τόνους κάθε χρόνο από το 2011 και μετά, ενώ ο μεγαλύτερος παραγωγός διοξειδίου του άνθρακα στον πλανήτη (οι Η.Π.Α) θα αυξήσουν την παγκόσμια συμμετοχή τους τόσο σε σχετικούς όσο και σε απόλυτους όρους.

Μέχρι το 2012 σε όλο τον πλανήτη θα υπάρχουν 7.500 θερμοηλεκτρικοί σταθμοί με ετήσια παραγωγή 9 δισεκατομμυρίων τόνων Co2 (σχεδόν το 1/3 της παγκόσμιας παραγωγής).

Αιτία για τη στροφή προς την καύση άνθρακα είναι η χαμηλότερη και σταθερότερη τιμή του σε σχέση με το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Δυστυχώς οι τεχνολογίες σύλληψης και απομόνωσης του παραγόμενου Co2 (carbon capture and sequestration περισσότερο γνωστές ως CCS) βρίσκονται ακόμη σε πειραματικό στάδιο και θα περάσει ακόμη πολύς χρόνος μέχρι να γίνει εφικτή η χρήση τους σε ευρεία κλίμακα.

Πηγή: http://www.blog.thesietch.org