Η ΔΕΗ ένα βήμα πριν από την κατάρρευση

Τάκης Αθανασόπουλος (Πρόεδρος της ΔΕΗ)
Ο «Γιαπωνέζος» που έκανε χαρακίρι στη ΔΕΗ



Α. Γ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗΣ





Δεν φανταζόταν ο πρόεδρος της ΔΕΗ κ. Παναγιώτης Αθανασόπουλος, στα 64 του χρόνια, τη θύελλα την οποία θα προκαλούσε και τις σφοδρές επιθέσεις τις οποίες θα αντιμετώπιζε όταν πριν από περίπου είκοσι έναν μήνες αναλάμβανε τα ηνία της ΔΕΗ, εγκαταλείποντας την ηρεμία της σύνταξης που είχε πάρει από τις Βρυξέλλες και από την Toyota.

Οχι ότι φέρει μικρές ευθύνες για τη σημερινή κατάντια της ΔΕΗ, κάθε άλλο, αλλά πάντως ο ίδιος είχε διαγράψει μακρόχρονη και επιτυχή πορεία στον μεγάλο ιαπωνικό όμιλο, είχε ουσιαστικά συνταξιοδοτηθεί και παρέμενε σύμβουλος στην πολυεθνική αυτοκινητοβιομηχανία όταν ήλθε η πρόταση από την Αθήνα, λόγω (μιας ακόμη) κρίσης στη ΔΕΗ, να γίνει «αφεντικό» της επιχείρησης.

Φαίνεται όμως ότι στη λέξη «αφεντικό» ο ίδιος προσέδωσε την... ιαπωνική έννοια του όρου («ίτσιμπαν», που σημαίνει απόλυτος άρχοντας στη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου), με αποτέλεσμα να υπάρξουν παρενέργειες τις οποίες σίγουρα δεν είχε υπολογίσει: ζημιογόνος πορεία της επιχείρησης, «αδειάσματα» από κυβερνητικούς παράγοντες, καταλήψεις των γραφείων από τους συνδικαλιστές, μεγάλα παράπονα και αντιπαραθέσεις στην αγορά, τριγμοί στο κυβερνητικό επιτελείο.

Η απαίτησή του για συνεχείς και υψηλές αυξήσεις στα τιμολόγια της επιχείρησης (27,5% σε 30 μήνες!), η απουσία κεντρικού σχεδιασμού και επιτελικής υλοποίησης, η πλήρης αποτυχία στην παραγωγικότητα και στο λειτουργικό κόστος αποτελούν και την πεμπτουσία του προβλήματος της ΔΕΗ σήμερα, ενός προβλήματος πάντως που ξεκίνησε το 2005, όταν ο τότε πρόεδρος κ. Ι. Παλαιοκρασσάς, αντί να ασχοληθεί με την ανάπτυξη της μεγαλύτερης επιχείρησης στη χώρα, κατάφερε να στείλει... τη μισή ΔΕΗ στον εισαγγελέα, για μια άνευ προηγουμένου αίολη συνωμοσιολογία, χωρίς βεβαίως οποιοδήποτε δικαστικό αποτέλεσμα, αλλά με άμεση επιχειρηματική επίπτωση την εν δυνάμει διάλυση ενός επιτυχημένου εγχειρήματος, που την περίοδο 2001 - 2004 υπό τη διοίκηση των Δημ. Παπούλια - Στ. Νέζη έφθασε σε υψηλό βαθμό κερδοφορίας, ενώ παράλληλα έθετε σε λειτουργία μία καινούργια μονάδα κάθε χρόνο.

Για την ιστορία αναφέρουμε ότι οι οχτώ φάκελοι Παλαιοκρασσά που πήγαν στη Δικαιοσύνη εξετάστηκαν από οχτώ διαφορετικούς εισαγγελείς και κατέληξαν άπαντες στο αρχείο, αλλά το κλίμα στη Χαλκοκονδύλη είχε αλλάξει για πάντα και επί τα χείρω.

Το μεσοδιάστημα με τον κ. Δημ. Μανιατάκη στο τιμόνι - έναν τίμιο άνθρωπο και με καλές προθέσεις - οι προσπάθειες «σκόνταψαν» στο αίτημα της ΔΕΗ να εισπράξει από το Δημόσιο το αντίτιμο των Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας, που ξεπερνούσε τότε το 1,5 δισ. ευρώ. Ο κ. Γ. Αλογοσκούφης δεν είχε να δώσει αυτά τα χρήματα, ο κ. Μανιατάκης παραιτήθηκε και επιστρατεύθηκε ο «μάγος γιαπωνέζος» κ. Π. Αθανασόπουλος για να σώσει την κατάσταση.

Οι παλινωδίες και τα λάθη

Δεν είχε βεβαίως εύκολο έργο να επιτελέσει ούτε και ασήμαντα προβλήματα να αντιμετωπίσει, αλλά και ο ίδιος δεν φάνηκε να βρίσκεται μέσα στα νερά του, από τεχνοκρατική άποψη, ούτε και είχε «πολιτική συναίσθηση» της θέσης του. Αρχισε να εκπονεί επιχειρησιακά σχέδια που μετά τα έπαιρνε πίσω - «πότε αποφάσιζε να κόψει τη ΔΕΗ σε κομμάτια και πότε να παραδώσει τα κλειδιά στους Γερμανούς, χωρίς να συνεννοηθεί με κανέναν», όπως είπε αυτολεξεί στο «Βήμα» εν ενεργεία υπουργός της κυβέρνησης -, φέρνοντας σε αμηχανία τους πάντες και κυρίως αυτούς οι οποίοι τον επέλεξαν, αλλά και προκαλώντας έντονη ανησυχία στους εργαζομένους για το μέλλον τους.

Επίσης, έκανε κάκιστες επιλογές συνεργατών και άφησε άξια στελέχη να φύγουν, ενώ προσέλαβε μια στρατιά συμβούλων με απροσδιόριστες αρμοδιότητες αλλά με παχυλές αμοιβές, με αποτέλεσμα να εξανεμιστούν τα κέρδη και η ΔΕΗ να γράψει φέτος δραματικές ζημιές, περί τα 240 εκατομμύρια ευρώ.

Το πιο σοβαρό από όλα όμως, όπως κατ' επανάληψη έχει αναφέρει «Το Βήμα», είναι η λειτουργική αποδιοργάνωση και απαξίωση της επιχείρησης: από το 2005 και μετά η ΔΕΗ δεν έχει βάλει στο σύστημα ούτε μία αξιόλογη θερμική μονάδα ηλεκτροπαραγωγής, παρ' όλο που είχε λάβει άδειες από τους πρώην υπουργούς Δημήτρη Σιούφα και Νίκο Χριστοδουλάκη για 3.200 Μεγαβάτ, ενώ συγχρόνως το λειτουργικό κόστος της επιχείρησης έχει εκτιναχθεί.

Λιγνίτης: το Βατερλό της διοίκησης

Το μεγάλο πρόβλημα εντοπίζεται στον λιγνίτη: το κόστος εξόρυξης από 8 ευρώ τον τόνο έχει φθάσει τα 12 ως 14, επιβαρύνοντας την επιχείρηση με περίπου 200 εκατομμύρια τον χρόνο, ενώ η χαμηλή παραγωγή των λιγνιτικών μονάδων - που ήταν παραδοσιακά το ισχυρό ανταγωνιστικό όπλο της ΔΕΗ - αναγκάζει την επιχείρηση να υποκαθιστά το ρεύμα που χάνει κάνοντας πανάκριβες εισαγωγές, φορτώνοντας τη ΔΕΗ με τουλάχιστον άλλα 100 εκατομμύρια που θα μπορούσε να έχει αποφύγει να δώσει. Εκεί ακριβώς εντοπίζεται το μεγάλο πρόβλημα της επιχείρησης, δηλαδή στην καρδιά της λειτουργίας της, και εκεί ακριβώς έχει χάσει το παιχνίδι ο κ. Αθανασόπουλος, ο οποίος ψελλίζει δεκάδες άλλες δικαιολογίες προσπαθώντας να θάψει το πραγματικό πρόβλημα. Οχι ότι το θεσμικό πλαίσιο με την τιμή του συστήματος είναι ευνοϊκό για τη ΔΕΗ, κάθε άλλο, αλλά η ουσία της αποτυχίας της ΔΕΗ - την οποία φυσικά χρεώνεται το εκάστοτε αφεντικό της και σήμερα ο κ. Αθανασόπουλος - είναι το «παραγωγικό και λειτουργικό Βατερλό» εκεί ακριβώς που χτυπά η καρδιά της επιχείρησης, στον λιγνίτη, αφού κάθε χρόνο η ΔΕΗ ξεκινά πλέον με 300 εκατομμύρια χασούρα σε σύγκριση με το 2004.

Τα δυσάρεστα αποτελέσματα, οι παλινωδίες και οι αρρυθμίες έφεραν μεγάλες αντιδράσεις και επιθέσεις κατά του κ. Αθανασόπουλου, ενώ ο ίδιος πείσμωσε και με τον εγωισμό του top manager συνέχισε την πορεία του με αποτέλεσμα να φθάσει στο σημείο να ζητεί διαρκώς και μόνον αυξήσεις, προκαλώντας μαζική επίθεση εναντίον του από κορυφαία κυβερνητικά στελέχη.

Σε απάντηση την Πέμπτη επιτέθηκε κατά των κυβερνητικών επιλογών στην ενέργεια(!), λησμονώντας ότι και ο ίδιος αποτελεί κυβερνητική επιλογή και προφανώς προετοιμάζοντας την αποχώρησή του· μια αποχώρηση που θα γίνει υπό συνθήκες οι οποίες σίγουρα δεν αρμόζουν στην ιστορία του κ. Αθανασόπουλου.

Αλλά και με το «μαρτύριο της σταγόνας» που του επιφυλάσσουν τα κυβερνητικά στελέχη, αδειάζοντάς τον καθημερινά, προφανώς δεν βρίσκεται αξιόπιστος αντικαταστάτης και ουδείς σοβαρός άνθρωπος δέχεται να καθήσει στην «ηλεκτρική καρέκλα» του 9ου ορόφου, στην οδό Χαλκοκονδύλη.

Ο ίδιος πάντως ο κ. Αθανασόπουλος, αφού είπε ότι μόλις του ζητηθεί θα αποχωρήσει ομαλά από τη ΔΕΗ, έκανε διακριτικά την αυτοκριτική του για την απουσία επενδύσεων το τελευταίο διάστημα, αλλά ελάχιστα αναφέρθηκε στην... τραγική παραγωγικότητα της ΔΕΗ επί των ημερών του και στο κόστος λειτουργίας της επιχείρησης.

Τέλος, δεν δικαιολόγησε την τύχη της μελέτης της Buz Allen, την οποία ο ίδιος ζήτησε και πλήρωσε η ΔΕΗ, η οποία υποδεικνύει ότι μπορούν να γίνουν οικονομίες ως και 700 εκατομμυρίων ευρώ τον χρόνο με νοικοκυρεμένη διαχείριση. Εφαρμόστηκε ποτέ αυτή η μελέτη και πόσα χρήματα εξοικονομήθηκαν; Η απάντηση είναι «όχι» και «μηδέν», αντιστοίχως, λέξεις οι οποίες μάλλον ταιριάζουν στην κατάσταση της ΔΕΗ το τελευταίο διάστημα.


Από την Τεγέα μέσω Ιλινόι στον Πειραιά
Ο κ. Π. Αθανασόπουλος (Τάκης για τους φίλους του) γεννήθηκε το 1944 στο Στάδιο Τεγέας, στην Αρκαδία. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Institute of Technology του Ιλινόι, από το οποίο απέκτησε Bachelor of Science στη Βιομηχανική Παραγωγή και Masters και Ph.D. στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Δίδαξε στο Loyola University του Σικάγο και στο Wright State University του Οχάιο.

Το 1981 επέστρεψε στην Ελλάδα ως τακτικός καθηγητής στην έδρα της Οικονομικής των Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Σήμερα είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιώς.

Την περίοδο 1982 ως 1984 ήταν σύμβουλος του Κωστή Βαΐτσου, τότε υφυπουργού Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου. Είχε μάλιστα αποκτήσει το προσωνύμιο... «Τίτο», κατά πολλούς επειδή μελετούσε συστηματικά το υπόδειγμα ανάπτυξης της τότε ενιαίας Γιουγκοσλαβίας με την αυτοδιαχείριση, στην οποία όπως θυμούνται οι φίλοι του συχνά πυκνά αναφερόταν.

Το 1986 εγκατέλειψε τις πασοκικές φιλίες της πρώτης περιόδου και... προσχώρησε στον ιδιωτικό τομέα, μεταγγραφόμενος στην Τοyota: διετέλεσε μέλος της ιδρυτικής ομάδας της Τοyota Ελλάς και ανέλαβε καθήκοντα εκτελεστικού αντιπροέδρου. Από το 1989 ως το 2000 ήταν πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας. Τον Ιανουάριο του 2001 πήγε στην Toyota Motor Marketing Europe, αναλαμβάνοντας τα καθήκοντα του εκτελεστικού αντιπροέδρου και chief operating officer. Τον Ιούνιο του 2004 προήχθη σε managing officer της Toyota Motor Corporation και ανέλαβε τη θέση του εκτελεστικού αντιπροέδρου της Toyota Motor Europe. Τον Ιούλιο του 2006 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση και παρέμεινε senior executive advisor της Toyota Motor Europe, από την οποία αποχώρησε για να αναλάβει τη ΔΕΗ.

Λόγω των σχέσεών του αυτών, αλλά και λόγω της μεθοδικής εργασίας του, απέκτησε στην Ελλάδα το προσωνύμιο «Γιαπωνέζος» από συναδέλφους του μάνατζερ άλλων εταιρειών.

Μέσω της θητείας του στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς ο κ. Αθανασόπουλος συνδέθηκε και με τον καθηγητή κ. Γ. Δράκο, ο οποίος ήταν ο «οικονομικός νους» της ομάδας Εβερτ στη Νέα Δημοκρατία και από εκεί ξεκίνησε και η σχέση του με το κυβερνών κόμμα.

Ο κ. Αθανασόπουλος είχε ασχοληθεί ενεργά με την ίδρυση του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, για το οποίο μάλιστα είχε και ρηξικέλευθη άποψη, θεωρώντας ότι πρέπει να γίνει ένα σύγχρονο ανώτατο ίδρυμα που να θυμίζει σε λειτουργία τα καλά αμερικανικά. Η προσπάθειά του όμως υπονομεύθηκε από άλλους ακαδημαϊκούς και απογοητευμένος αποχώρησε.
Το ΒΗΜΑ, 16/11/2008



ΔΕΗ: Στηρίζουν Αθανασόπουλο οι γεν. διευθυντές
Βάλλουν κατά της κυβέρνησης για το ρυθμιστικό πλαίσιο της αγοράς ηλ. ενέργειας
Σε... ρόλο σωματοφυλάκων του προέδρου της ΔΕΗ Τ. Αθανασόπουλου οι εννέα γενικοί διευθυντές της επιχείρησης με επιστολή τους δηλώνουν στήριξη των επιλογών και θέσεών του, βάλλουν και εκείνοι με τη σειρά τους κατά της κυβέρνησης αναφορικά με το ρυθμιστικό πλαίσιο της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, ζητούν από το Κράτος κάλυψη του κόστους ανάμεσα στη χονδρική και λιανική τιμή του ρεύματος, ενώ σημειώνουν ότι στο μπίζνες πλαν οι αιτούμενες αυξήσεις για την περίοδο 2009 -2014 θα είναι λίγο πάνω από τον πληθωρισμό.

Με ανοιχτή επιστολή οι εννέα γενικοί διευθυντές της ΔΕΗ αναφέρουν σχετικά με τον κ. Αθανασόπουλο: "Οι θέσεις που εκφράζει για λογαριασμό της Επιχείρησης ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος κ. Π. Αθανασόπουλος, διεκδικούν για τη ΔΕΗ εκείνες τις ρυθμίσεις και διευθετήσεις που θα την καταστήσουν όχι μόνο βιώσιμη, αλλά και ικανή να επιτελεί το ρόλο που ιστορικά έχει διαδραματίσει για την Ελληνική κοινωνία επί μισό και πλέον αιώνα, χάριν και των επομένων γενεών. Οι προτεινόμενες λύσεις ουσιαστικά δημιουργούν τις κατάλληλες προϋποθέσεις επιτυχίας της ΔΕΗ προς όφελος της εθνικής οικονομίας και της ελληνικής κοινωνίας. Επιπλέον, ενισχύουν τις βάσεις για την πραγματική απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα μας".
Σχετικά με το ρυθμιστικό πλαίσιο της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας οι γενικοί διευθυντές της ΔΕΗ αφήνουν αιχμές κατά της κυβέρνησης, αιτιολογώντας τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ΔΕΗ με τα αρνητικά αποτελέσματα:"
Το πρόβλημα που έχει πρόσφατα παρουσιασθεί στα οικονομικά αποτελέσματα της ΔΕΗ Α.Ε. οφείλεται σε πολύ μεγάλο βαθμό σε δύο παράγοντες:

Πρώτον, στη σημαντική αύξηση των τιμών των καυσίμων στο μεγαλύτερο διάστημα του 2008 (το φυσικό αέριο ακόμα είναι στην ανώτατη τιμή του).

Δεύτερον, στον τρόπο απελευθέρωσης της χονδρεμπορικής αγοράς στη χώρα μας, μιας αγοράς με ανεπάρκεια ενέργειας, που έχει οδηγήσει σε πολύ υψηλές τιμές, τις υψηλότερες στην Ευρώπη! Από αυτή την αγορά είναι υποχρεωμένη να αγοράζει η ΔΕΗ την ενέργεια που χρειάζεται συμπληρωματικά προς αυτήν που η ίδια παράγει, ώστε να την παρέχει σε κάθε καταναλωτή που την χρειάζεται. Και μάλιστα είναι υποχρεωμένη από το θεσμικό πλαίσιο να ηλεκτροδοτεί και τους ανταγωνιστές της παραγωγούς και εισαγωγείς με φθηνή ενέργεια, όταν από αυτούς υποχρεούται να αγοράζει πολύ ακριβότερα!"

Οι γενικοί διευθυντές της εταιρίας υποστηρίζουν ότι τα τιμολόγια ρεύματος στη χώρα μας είναι τα χαμηλότερα στην Ε.Ε. και σχετικά με τη διαφορά κόστους - λανικής πώλησης επαναφέρουν την πρόταση του κ. Αθανασόπουλου για επιδότηση όπως έγινε στην Ισπανία: "Υπενθυμίζουμε, για παράδειγμα, ότι στην Ισπανία και την Πορτογαλία, χώρες με παρόμοια αγοραστική δύναμη των πολιτών με αυτή των Ελλήνων, το οικιακό τιμολόγιο ηλεκτρικής ενέργειας είναι 30% και 40% αντίστοιχα μεγαλύτερο από το δικό μας. Επιπλέον (τουλάχιστον στην Ισπανία) το Κράτος καλύπτει εν μέρει τις ζημίες που υφίστανται οι ηλεκτρικές Επιχειρήσεις από τη διαφορετική λειτουργία της χονδρεμπορικής αγοράς και των ρυθμιζόμενων τιμολογίων!"

Τέλος προσθέτουν ότι το νέο μπίζνες πλαν θα περιλαμβάνει αυξήσεις λίγο πιο πάνω από το ύψος του πληθωρισμού.

Χρ. Κολώνας




Οι καλοί λογαριασμοί για τη ΔΕΗ
Του Γ. Π. Τερζη / gterzis@kathimerini. gr

«Καημένε Αθανασόπουλε, τι σου ’μελλε να πάθεις». Ο λόγος για τον διοικητή της ΔΕΗ κ. Τάκη Αθανασόπουλο, ο οποίος έχει αναδειχθεί στο απόλυτο «νεοφιλελεύθερο κακό» που απειλεί το κοινωνικό πρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας. Να δηλώσω εξ αρχής πως δεν γνωρίζω προσωπικά τον επικεφαλής της ΔΕΗ. Ούτε έχω στην κατοχή μου αυτοκίνητο μάρκας Toyota, στο τιμόνι της οποίας ο κ. Αθανασόπουλος αναδείχθηκε, βάσει βιογραφικού, ως ένας από τους σημαντικότερους Ελληνες managers. Απλώς, δηλώνω εντυπωσιασμένος για την επίθεση που δέχεται ο, μην ξεχνάμε, εκλεκτός της κυβέρνησης, από τους ίδιους τους κυβερνητικούς βουλευτές. Ας βάλουμε τα πράγματα σε μία σειρά:

Τι πρότεινε ο κ. Αθανασόπουλος; Αυξήσεις 35% για την προσεχή εξαετία. Το δεύτερο σκέλος, της εξαετίας, είναι που «χάνεται» στον δημόσιο διάλογο. Πρακτικά, οι αυξήσεις που διεκδικεί η ΔΕΗ είναι της τάξεως του 5% τον χρόνο. Σωρευτικά, το ποσοστό αυτό οδηγεί στο σύνολο του 35%. Ας ξαναδούμε, λοιπόν, τον δημόσιο διάλογο, υπό την οπτική του εξής τίτλου: «αυξήσεις 5% διεκδικεί η ΔΕΗ». Μάλλον ξεσηκώνει λιγότερες αντιδράσεις από το 35%. Εδώ, λοιπόν, μπορούμε άπαντες να καταλογίσουμε έλλειψη «πολιτικότητας» ή κακή επικοινωνιακή τακτική στον κ. Αθανασόπουλο.

Τι πληρώνουμε μαζί με τον λογαριασμό της ΔΕΗ; Το ρεύμα μας, τα δημοτικά τέλη, το τέλος για τα ακίνητα, την ΕΡΤ. Ανάλογα με την κατανάλωση, οι εν λόγω χρεώσεις μπορεί να είναι από 20% έως και 90% του λογαριασμού της ΔΕΗ. Πόσο αυξήθηκαν τα δημοτικά τέλη τα τελευταία χρόνια; Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Β. Παπαγεωργόπουλος εισηγήθηκε προ ημερών αύξηση 4,5%, ενώ όπως ο ίδιος παραδέχθηκε, τα 10 χρόνια δημαρχίας του, τα δημοτικά τέλη αυξήθηκαν κατά 63,5%. Και, μάλλον, δεν έχει έλλειμμα «πολιτικότητας»...

Τούτων δοθέντων, αδυνατώ -ομολογώ- να παρακολουθήσω τα κυβερνητικά στελέχη που ζητούν τον αποκεφαλισμό του κ. Αθανασόπουλου. Πολλώ δε μάλλον όταν ακούω γαλάζιους βουλευτές, και μάλιστα της νέας γενιάς, αφενός να λένε ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να τον διώξει «αφού η ΔΕΗ είναι ανώνυμη εταιρεία εισηγμένη σε δύο χρηματιστήρια», αφετέρου να σημειώνουν πως «μπροστά στις κοινωνικές ανάγκες, αδιαφορώ για τη χρηματιστηριακή εικόνα της επιχείρησης». Αν πρόκειται περί κεντρικής γραμμής, μιας και πρωτοστατούν κορυφαία στελέχη της Ν.Δ., σίγουρα αυτή απέχει της σοβαρότητας και υπευθυνότητας που επαγγέλλεται η κυβέρνηση. Αν πρόκειται για σκόρπιες αντιδράσεις στελεχών, τότε δείχνει τη δύσκολη θέση στην οποία έχουν περιέλθει οι βουλευτές που αναζητούν εναγωνίως αποδιοπομπαίο τράγο. Αλλωστε, το δύσκολο δεν είναι να κάνεις αντιπολίτευση, το δύσκολο είναι να κάνεις την κυβέρνηση.



Η μαύρη τρύπα της ΔΕΗ θέλει... ομόλογα
Αμετανόητος ο πρόεδρος της ΔΕΗ «καρφώνει» την κυβέρνηση απαιτώντας να διαθέσει στην Επιχείρηση ομόλογα Δημοσίου, σύμφωνα με το μοντέλο Ισπανίας - Πορτογαλίας που καλύπτουν τις αυξήσεις ρεύματος με ομόλογα

Νέα... συνταγή για τις ανατιμήσεις του ηλεκτρικού ρεύματος μέσω «κρατικών ομολόγων», πλάσαρε χθες ο πρόεδρος της ΔΕΗ. Αμετανόητος ο Παναγιώτης Αθανασόπουλος, κι ενώ ξεχειλίζει η οργή καταναλωτών και επιχειρηματιών για την προκλητική πρότασή του που θέλει το ηλεκτρικό ρεύμα να ανατιμηθεί κατά 35% την προσεχή εξαετία, επιχείρησε χθες έναν ελιγμό για... τα μάτια και μόνον...
Κάλεσε την κυβέρνηση να καλύψει, με τη διάθεση στη ΔΕΗ Ομολόγων του Δημοσίου, τη διαφορά μεταξύ του κόστους παραγωγής της ηλεκτρικής ενέργειας και της λιανικής τιμής διάθεσής της.

Υπάρχει ανάλογο μοντέλο σε Ισπανία και Πορτογαλία, ανέφερε ο κ. Αθανασόπουλος, βγάζοντας έτσι στη σέντρα την κυβέρνηση, η οποία έως και σήμερα θεωρεί ως μονόδρομο την ανατίμηση των τιμολογίων ηλεκτρικού ρεύματος. Ενώ θα μπορούσε η αύξηση ή μέρος αυτής να καλύπτεται από το Δημόσιο με τη διάθεση κρατικών ομολόγων.

Βέβαια, και στην περίπτωση αυτή το σύνολο του ελληνικού λαού θα κληθεί να επωμισθεί τα δυσθεώρητα ελλείμματα της ΔΕΗ (φέτος εκτιμάται πως θα ξεπεράσουν τα 230 εκατ. ευρώ).

Κι αυτό γιατί η κυβερνητική πολιτική που ακολουθείται στη ΔΕΗ είναι πολιτική απαξίωσης, ενεργειακής γύμνιας και οικονομικής κατάρρευσης της Επιχείρησης. «Ούτε λεπτό αύξηση στο ηλεκτρικό ρεύμα δεν δικαιολογείται», δήλωσε στο «Εθνος» χθες ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ Νίκος Φωτόπουλος.

Τη βαρύτατη καταγγελία πως «η κυβέρνηση ευθύνεται για την απαξίωση της ΔΕΗ απηύθυνε ο πρόεδρος της επιχείρησης, μιλώντας χθες το μεσημέρι στην Αθήνα σε συνέδριο για την ενέργεια.

Ο «μεγάλος ένοχος»
Σε μια καταφανή προσπάθεια να... τραβήξει την ουρά του έξω από όλα αυτά, έχοντας προφανώς υπόψη του και την έρευνα που έχει διατάξει ο κ. Σανιδάς για τη ΔΕΗ, ο κ. Αθανασόπουλος θα «δείξει» την κυβέρνηση ως τον μεγάλο ένοχο για τον κατήφορο της πάλαι ποτέ κραταιάς ΔΕΗ, καταγγέλλοντας ότι:

«Καθώς δεν έχουν ακόμη παρθεί τα απαραίτητα μέτρα για την άρση των στρεβλώσεων της αγοράς, η ΔΕΗ βρίσκεται να συσσωρεύει ζημίες και να μην της είναι εύκολο να κάνει τις απαραίτητες για την Επιχείρηση αλλά και για την χώρα επενδύσεις.

Δηλαδή, το γεγονός ότι δεν υλοποιήθηκε ο σχεδιασμός ένταξης νέων μονάδων που οδήγησε σε έλλειψη επάρκειας, σε συνδυασμό με τη μεγάλη αύξηση των τιμών των καυσίμων, ενεργοποίησε ένα πρόβλημα που ήταν κρυμμένο κάτω από το χαλί!

Την έλλειψη σύνδεσης των τιμών ανάμεσα στη χονδρεμπορική και τη λιανεμπορική αγορά, της τιμής δηλαδή που πωλούν οι παραγωγοί ενέργειας με την τιμή που αγοράζουν οι καταναλωτές».

Ο κ. Αθανασόπουλος θα εγκαλέσει έμμεσα στο σημείο αυτό την κυβέρνηση επισημαίνοντας ότι:

«Στην Ελλάδα δεν έχουμε ακόμα πάρει θέση για την επίλυση του προβλήματος, και απλά με την παράλειψή μας αυτή επιβαρύνουμε με ζημιές τη ΔΕΗ οδηγώντας την σε σίγουρη απαξίωση. Δηλαδή, με το να απαξιώνουμε τη ΔΕΗ μεταθέτουμε στο μέλλον τις οδυνηρότατες συνέπειες, γιατί απλά δεν θέλουμε να πάρουμε σήμερα με πολύ μικρότερο κόστος τις αποφάσεις που σίγουρα θα υποχρεωθούμε να πάρουμε στο μέλλον».

Η χθεσινή βέβαια αντεπίθεση του προέδρου της ΔΕΗ κατά της κυβέρνησης δεν απαλλάσσει ούτε τον ίδιο ούτε και τους αρμόδιους υπουργούς επί της Οικονομίας και Ανάπτυξης Γιώργο Αλογοσκούφη και Χρήστο Φώλια, αντίστοιχα, από τις ευθύνες για την καθίζηση της επιχείρησης. Με τις δραματικές επιπτώσεις στην εθνική οικονομία και τους μικρομεσαίους καταναλωτές.

Για τον απλούστατο λόγο πως οι δύο πλευρές αλληλοκατηγορούνται και τίποτε δεν δείχνει πως έχουν τη βούληση και την επάρκεια να λάβουν μέτρα αντιστροφής της καταστροφικής πορείας της ΔΕΗ.

Τα στοιχεία είναι αδυσώπητα καθώς δείχνουν ότι:

- Εφέτος θα ξεπεράσει το 1 δισ. ευρώ το καπέλο που θα πληρώσει η ΔΕΗ σε ιδιώτες και εισαγωγείς ηλεκτρικής ενέργειας.

- Ούτε ένα μεγαβάτ δεν προσετέθη στο παραγωγικό δυναμικό της ΔΕΗ από το 2006 και έως σήμερα, ενώ στο χρονικό διάστημα 2003 έως 2006 (μονάδα στο Λαύριο σχεδιασμένη επί ΠΑΣΟΚ) εντάχθηκαν 1.744 MW.

- Η ΔΕΗ απαξιώνεται και η μετοχή της κατρακυλά, έχει, δε, χάσει το 75,3% από την αρχή του έτους και σήμερα ευρίσκεται στα 10 ευρώ, κάτω από 12,70 ευρώ της τιμής εισαγωγής της στο Χρηματιστήριο τον Δεκέμβριο του 2001.

Ο υπεύθυνος του τομέα ανάπτυξης του ΠΑΣΟΚ, Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, δήλωσε χθες πως η κυβέρνηση παλινωδεί στο θέμα της ΔΕΗ. Αναφορικά με την απαξίωσή της είπε πως η ΔΕΗ έχει χάσει πάνω από 6,09 δισ. ευρώ από απώλειες στην κεφαλαιοποίησή της.

Κατά το ΠΑΣΟΚ, η κατάσταση στον ενεργειακό τομέα βρίσκεται σε επικίνδυνο επίπεδο και θα φέρει το θέμα στη Βουλή.

ΤΑ... ΒΟΛΤ ΤΟΥ Τ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Συγκέντρωσα πάνω μου τα φώτα της δημοσιότητας σχεδόν πάντα αρνητικά, όχι όμως και εντελώς άθελά μου
Κατέστη η ΔΕΗ μια επιχείρηση επί ζημία ως μοναδικός προμηθευτής ρεύματος
Η έλλειψη επάρκειας μας έχει κάνει μια αγορά που εξαρτάται από εισαγωγές ενέργειας...
Δεν έχουν ακόμη παρθεί τα απαραίτητα μέτρα για την άρση στρεβλώσεων της αγοράς, η ΔΕΗ συσσωρεύει ζημίες...
Δεν υλοποιήθηκε ο σχεδιασμός ένταξης νέων μονάδων
Στρουθοκαμηλίζουμε όταν λέμε ότι το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας είναι μικρό...
Χάρης Αναγνωστόπουλος - Χρήστος Κολώνας



Η ΔΕΗ ένα βήμα πριν από την κατάρρευση
ΤΟΥ ΧΑΡΗ ΦΛΟΥΔΟΠΟΥΛΟΥ

Σε ναυάγιο οδηγείται η ΔΕΗ, καθώς αδυνατεί να παρουσιάσει μια πειστική και ρεαλιστική πρόταση για την εξεύρεση των απαραίτητων κεφαλαίων, που θα χρηματοδοτήσουν το φιλόδοξο επενδυτικό της πρόγραμμα και θα της επιτρέψουν να επιστρέψει στην κερδοφορία. Το επιχειρησιακό σχέδιο που θα παρουσιαστεί την Τρίτη, θα επιβεβαιώνει την κατάρρευση, καθώς θα προβλέπει το ενδεχόμενο αύξησης κεφαλαίου, δηλαδή την άμεση αιμοδοσία από το βασικό μέτοχο που είναι το ελληνικό δημόσιο.

Το επιχειρησιακό σχέδιο προβλέπει σημαντικές επενδύσεις, στις οποίες η διοίκηση έχει «στοιχηματίσει» το μέλλον της εταιρείας.

Ο Π. Αθανασόπουλος εμμένει πεισματικά στην ανάγκη το επενδυτικό πρόγραμμα να χρηματοδοτηθεί κατά κύριο λόγο από τις αυξήσεις στα τιμολόγια, λύση η οποία ωστόσο απορρίπτεται κατηγορηματικά από την κυβέρνηση. Με αυτά τα δεδομένα λοιπόν, και καθώς ο κ. Αθανασόπουλος δεν έχει καταφέρει να βρει εναλλακτικό τρόπο για να βγει η ΔΕΗ από το τέλμα, η πορεία της επιχείρησης προς την απαξίωση φαίνεται να είναι μονόδρομος.

Είναι όμως τα τιμολόγια η μοναδική αιτία για τα προβλήματα της ΔΕΗ; Μια απλή ανάγνωση των αριθμών μάλλον δείχνει το αντίθετο. Μέσα στην τελευταία εξαετία, το παραγωγικό δυναμικό της επιχείρησης ενισχύθηκε μόλις κατά 1.021 μεγαβάτ, εκ των οποίων η συντριπτική πλειοψηφία προστέθηκε μέχρι το 2004. Την τελευταία διετία, μάλιστα, δεν υπεγράφη ούτε μία νέα σύμβαση για κατασκευή μονάδας στο ηπειρωτικό σύστημα.

Η επενδυτική άπνοια της ΔΕΗ καταγράφεται και στα πλέον πρόσφατα στοιχεία της Διεθνούς Υπηρεσίας Ενέργειας (InternationalEnergyAgency) που κατατάσσουν την Ελλάδα στη δεύτερη θέση μεταξύ των περισσότερο εξαρτημένων από το πετρέλαιο χωρών στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής. Οι πετρελαϊκές μονάδες της ΔΕΗ αντιπροσωπεύουν το 16% της εγκατεστημένης ισχύος, όταν η μοναδική χώρα στον κόσμο με μεγαλύτερο ποσοστό είναι το Μεξικό με 22%.

Οι λιγνίτες

Η ΔΕΗ μέχρι σήμερα στήριζε την κερδοφορία της σε δύο βασικούς παραγωγικούς πυλώνες: τους λιγνίτες και τα νερά, δηλαδή τις πηγές που της παραχωρήθηκαν δωρεάν από το κράτος, ώστε να προσφέρει και εκείνη με τη σειρά της, την απαραίτητη ενέργεια για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της οικονομίας και της κοινωνίας.
Και εάν για τα υδροηλεκτρικά η λειψυδρία όντως οδήγησε σε μερική συρρίκνωση την κερδοφορία, η κατάσταση στους λιγνίτες είναι ενδεικτική της ραστώνης που επικρατεί ως προς τη μείωση του λειτουργικού κόστους της εταιρείας.

Η παραγωγή βαίνει διαρκώς μειούμενη όπως και οι επενδύσεις της αρμόδιας διεύθυνσης. Χαρακτηριστικό της δεινής κατάστασης των λιγνιτικών είναι το γεγονός ότι στο εννεάμηνο του 2008 η ηλεκτροπαραγωγή από λιγνίτη μειώθηκε κατά 6,38%. Δηλαδή πάνω από 1 εκατ. MWh που πέρυσι παράχθηκαν από τα φτηνά λιγνιτικά, φέτος καλύφθηκαν με πανάκριβες εισαγωγές ή ακόμη χειρότερα από τις πεπαλαιωμένες μονάδες της ΔΕΗ (π.χ. Κερατσίνι).

Τι σημαίνει αυτό; Ότι η ΔΕΗ «έβγαζε μόνη της τα μάτια της» κάθε φορά που μια παλιά μονάδα έμπαινε στο σύστημα, ανεβάζοντας την Οριακή Τιμή πολύ πάνω από τα 100 ευρώ. Βάσει των κανόνων της αγοράς όλοι οι παραγωγοί αποπληρώνονται με βάση την τελευταία μονάδα που μπήκε στο σύστημα. Δηλαδή η ΔΕΗ πλήρωνε με δική της υπαιτιότητα τιμές πάνω από 110 ευρώ, τόσο τις δικές της μονάδες όσο και τη μοναδική ιδιωτική μονάδα των ΕΛΠΕ.

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα των καθυστερήσεων στον εκσυγχρονισμό της εταιρείας αποτελεί ο διαχωρισμός των δικτύων, που αφενός στερεί από τη ΔΕΗ τη δυνατότητα εξοικονόμησης λειτουργικού κόστους αρκετών δεκάδων εκατ. ευρώ (κάποιοι ανεβάζουν το ποσό στα 300 εκατ.) και, αφετέρου, δεν επιτρέπει σε κανέναν πάροχο ηλεκτρικής ενέργειας να έχει πρόσβαση στη λιανική.


Πλήγμα

Επί της ουσίας δηλαδή, κάποιος θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι η ΔΕΗ από τη λειτουργία της απελευθερωμένης αγοράς, πλήττεται επειδή έχει αποτύχει να καρπωθεί διαφυγόντα κέρδη.

Γυρίζουμε σελίδα και συνεχίζουμε, είναι η φράση με την οποία απάντησε ο κ. Αθανασόπουλος σε ερώτηση της «Ι» για το τι μέλλει γενέσθαι μετά την κατακραυγή που ξεσήκωσαν οι προτάσεις του. Ο διοικητής της ΔΕΗ δηλώνει πεπεισμένος ότι καθήκον του είναι να επισημαίνει όσα ως τεχνοκράτης θεωρεί ότι πρέπει να γίνουν για την επιχείρηση, ακόμη και εάν δεν εξαρτάται από τον ίδιο η έγκριση αυτών των προτάσεων.

Κρατικό χρήμα για να κλείσουν οι μαύρες τρύπες

Στον κρατικό κορβανά στρέφεται η διοίκηση της ΔΕΗ, αναζητώντας κεφάλαια για τη χρηματοδότηση των επενδύσεών της. Μετά την κατακραυγή που ξεσήκωσαν σε κοινωνικό αλλά και πολιτικό επίπεδο, οι προτάσεις για αυξήσεις άνω του πληθωρισμού επί μία εξαετία στα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος, ο Π. Αθανασόπουλος κατέθεσε δύο νέες προτάσεις ώστε να καλυφθούν οι μαύρες τρύπες της ΔΕΗ από τα δημόσια ταμεία.

Η πρώτη πρόταση προβλέπει αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, στην οποία ωστόσο θα πρέπει να έχει κυρίαρχο ρόλο το κράτος. Βάσει της νομοθεσίας το ποσοστό του Δημοσίου δεν μπορεί να πέσει κάτω από το 50%, δηλαδή για οποιαδήποτε αύξηση θα πρέπει είτε να συμμετάσχει το Δημόσιο είτε να αλλάξει ο νόμος.

Η δεύτερη πρόταση προβλέπει την εγγύηση από πλευράς Δημοσίου, της διαφοράς που υφίσταται στην ηλεκτρική ενέργεια μεταξύ κόστους παραγωγής ή αγοράς χονδρικής και τιμών λιανικής για τους καταναλωτές. Το μοντέλο, αυτό σύμφωνα με τη ΔΕΗ, εφαρμόζεται στην Ισπανία και την Πορτογαλία, χώρες που επιπλέον διαθέτουν ακριβότερα τιμολόγια σε σχέση με την Ελλάδα, κατά 30% και 40% αντίστοιχα.

Τα τιμολόγια και το business plan

Σύμφωνα με την πρόταση που παρουσιάστηκε στο διοικητικό συμβούλιο της ΔΕΗ και αναμένεται να συγκεκριμενοποιηθεί την ερχόμενη Τρίτη, η βασική πηγή χρηματοδότησης των νέων επενδύσεων, θα είναι οι αυξήσεις στα τιμολόγια. Εκτός των τιμολογίων το επιχειρησιακό πλάνο θέτει έναν εξαιρετικά φιλόδοξο στόχο για τη μείωση του λειτουργικού κόστους κλιμακωτά μέχρι το 2014 μέχρι και 500 εκατ. ευρώ ετησίως.

Η εξοικονόμηση θα επέλθει μέσω καλύτερης λειτουργίας των διευθύνσεων παραγωγής και ορυχείων, για τις οποίες ο στόχος φτάνει έως και 400 εκατ. (200 +200). Επιπλέον υπολογίζεται ότι τουλάχιστον 6.500 υπάλληλοι έχουν ώριμα συνταξιοδοτικά δικαιώματα και είτε δεν θα αντικατασταθούν είτε θα αντικατασταθούν με προσωπικό χαμηλότερης μισθολογικής κλίμακας. Το όφελος υπολογίζεται μεταξύ 200-500 εκατ. ευρώ (ανάλογα με τις αναπληρώσεις).

Τα αλλεπάλληλα αδειάσματα

ΜΕΧΡΙ την περασμένη Τρίτη ο Π. Αθανασόπουλος είχε να αντιμετωπίσει την εχθρική στάση των συνδικαλιστών. Επιπλέον κάθε φορά που ζητούσε αυξήσεις προκαλούσε τη... «μονότονη» δήλωση του Χ. Φώλια, ότι η ΔΕΗ μπορεί να ζητά, όμως εκείνος που αποφασίζει είναι η κυβέρνηση. Στην πρόσφατη συνεδρίαση του Δ.Σ. κάποια μέλη επέλεξαν τη διακριτική μεν, σαφή δε διαφοροποίηση.

Συγκεκριμένα στη συνεδρίαση δεν προσήλθαν οι κκ. Μίχαλος, Καρέλας, Μέργος και Ευσταθόπουλος, παρότι γνώριζαν ότι η ημερήσια διάταξη περιλαμβάνει την έγκριση του επιχειρησιακού πλάνου των επόμενων έξι ετών. Δύο μέλη απουσίαζαν λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων (ο κ. Ευσταθόπουλος ήταν στο Λονδίνο με τον υπουργό Τουρισμού, ενώ ο Κ. Μίχαλος είχε συνάντηση με το διοικητή της Εθνικής Τράπεζας).

Οι απόντες ψήφισαν μέσω εξουσιοδοτήσεων, που και αυτές παρουσιάζουν ενδιαφέρον. Μόνο ο Κ. Μίχαλος ζήτησε να εκπροσωπηθεί από τον Π. Αθανασόπουλο, ενώ ο Γ. Μέργος εξουσιοδότησε τον Γ. Σφακιανάκη, ο Π. Καρέλλας τον Μ. Κορτέση και ο Σ. Ευσταθόπουλος τον αντιπρόεδρο της ΔΕΗ Ν. Χατζηαργυρίου.

Όπως δημοσιεύεται στην «Ι» της 15/11/2008


ΤΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΣΦΑΛΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΡΔΟΦΟΡΙΑ ΣΕ ΖΗΜΙΕΣ 230 ΕΚΑΤ . ΕΥΡΩ
Βύθισαν στο σκοτάδι τη ΔΕΗ
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΙΝΤΙΚΑΚΗΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2008

Οι επενδύσεις σε νέες μονάδες παραγωγής που δεν έγιναν, η αύξηση στο κόστος των καυσίμων, οι στρεβλώσεις του μοντέλου λειτουργίας της αγοράς ηλεκτρισμού, οι ατυχείς επιλογές στη διοίκηση της εταιρείας, η απώλεια ελέγχου στον κρίσιμο τομέα των ορυχείων είναι οι λόγοι για το σημερινό αδιέξοδο της ΔΕΗ.

Πρόκειται για τις αιτίες της κακοδαιμονίας ΔΕΗ, η οποία από κέρδη 500 εκατ. ευρώ το 2004 κατρακυλά φέτος για πρώτη φορά σε ζημιές 220-230 εκατ. ευρώ. Μαύρες τρύπες που συνθέτουν, όπως λένε παράγοντες της αγοράς ηλεκτρισμού, το μεγάλο σκάνδαλο στη ΔΕΗ για το οποίο σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνη είναι η κυβέρνηση και η πολιτική που ακολούθησε στην επιχείρηση τα τελευταία κρίσιμα χρόνια.

Αντί μάλιστα η ΔΕΗ να αναζητά αυξήσεις στα τιμολόγιά της για να χρηματοδοτήσει τις νέες μονάδες της, θα μπορούσε ένα μέρος του ποσού αυτού να το πάρει χωρίς να επιβαρύνει τους πελάτες της. Περιορίζοντας τη σπατάλη στους τομείς των ορυχείων, της παραγωγής, της μεταφοράς και των διοικητικών της υπηρεσιών, από την οποία θα μπορούσε να εξοικονομήσει 700 εκατ. ευρώ τον χρόνο, όπως της έχει συστήσει από το 2006 ο ξένος οίκος (Βooz Αllen Ηamilton) τον οποίο ο ίδιος ο κ. Αθανασόπουλος είχε προσλάβει. Παρ΄ ότι από τότε ελάχιστα απ΄ όσα πρότεινε η μελέτη υλοποιήθηκαν, ο πρόεδρός της μιλάει τώρα για εξοικονόμηση 500 εκατ. ευρώ τον χρόνο μέχρι το 2014. Αλλαγές στην αγορά
Το δυστύχημα για τη ΔΕΗ είναι ότι τα παραπάνω συνέπεσαν με την είσοδο της παγκόσμιας ενεργειακής αγοράς σε μια νέα εποχή στην οποία τα φθηνά καύσιμα για την παραγωγή ηλεκτρισμού- εν προκειμένω ο λιγνίτης - ρυπαίνουν και εξαντλούνται, ενώ τα «καθαρά» κοστίζουν. Στη νέα αυτή εποχή η ΔΕΗ μοιάζει «γυμνή», αφού δεν επιχειρήθηκαν οι επενδύσεις που θα προετοίμαζαν την επιχείρηση. Για κάθε χρόνο από φέτος μέχρι και το 2012 θα πρέπει να καταβάλει 150 εκατ. ευρώ για την αγορά δικαιωμάτων ρύπων, αλλά από το 2013 και μετά το κόστος αυτό εκτινάσσεται στα 2 δισ. ευρώ ετησίως.

Πόροι για τα δικαιώματα ρύπων δεν υπάρχουν, καθώς μάλιστα δεν έχουν ακόμη εξασφαλιστεί τα 14-15 δισ. ευρώ που χρειάζονται σε μονάδες και σε δίκτυα. Παρ΄ ότι η κυβέρνηση διαρρηγνύει τώρα τα ιμάτιά της ότι δεν πρόκειται να εγκρίνει νέες αυξήσεις στα τιμολόγια και παίζει κρυφτούλι για επικοινωνιακούς λόγους με τον πρόεδρο της εταιρείας κ. Τ. Αθανασόπουλο, η πραγματικότητα είναι ότι τα τελευταία χρόνια προχώρησε σε αλλεπάλληλες αυξήσεις στο κόστος του ρεύματος. Και όλα δείχνουν ότι τα νοικοκυριά θα πληρώσουν στο μέλλον και νέα καπέλα.

Απαρχαιωμένες μονάδες
Κατ΄ αρχήν τα βάσανα της ΔΕΗ αρχίζουν από την παμπάλαια υποδομή της. Αν διέθετε έστω μία καινούργια μονάδα, δεν θα αναγκαζόταν για να καλύψει κάθε φορά τη ζήτηση να λειτουργεί τις κοστοβόρες και ρυπογόνες μονάδες του Κερατσινίου και του Λαυρίου ή να ξοδεύει τόσο πολλά σε πανάκριβες εισαγωγές. Οι ευθύνες γι΄ αυτό αρχίζουν από την εποχή Παλαιοκρασσά το 2005 και έχουν να κάνουν με τη διοικητική αναταραχή στη ΔΕΗ, που κατέληξε στη θορυβώδη αποχώρησή του τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Τι πιο μεγάλο φιάσκο από αυτό της νέας μονάδας του Αλιβερίου. Τον Δεκέμβριο του 2004, το Δ.Σ. υπό τον κ. Παλαιοκρασσά είχε αποφασίσει ομόφωνα να κατασκευάσει στο Αλιβέρι μονάδα φυσικού αερίου. Ο διαγωνισμός ήταν δυνατόν να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο ώς το τέλος του 2005, ώστε η μονάδα να λειτουργούσε την άνοιξη του 2008. Λόγω όμως της απραξίας της εποχής Παλαιοκρασσά, η απόφαση για την προκήρυξη του διαγωνισμού ελήφθη από την επόμενη διοίκηση, του κ. Μανιατάκη, τον Απρίλιο του 2006, με στόχο η μονάδα να είναι έτοιμη τον Μάρτιο του 2009. Αλλά στις αρχές του 2008 στον χώρο των εργασιών βρέθηκαν αρχαία.

Ενώ και οι πέτρες γνωρίζουν ότι στη συγκεκριμένη περιοχή του Αλιβερίου υπάρχουν αρχαιότητες, ο μόνος που δεν το ήξερε ήταν η ΔΕΗ. Έτσι, τέσσερα χρόνια ύστερα από την πρώτη έγκριση του Δ.Σ. της ΔΕΗ, παραμένει ακόμη άγνωστο το πότε θα προχωρήσουν οι εργασίες κι ενώ στο μεταξύ η εταιρεία πληρώνει ρήτρα στον εργολάβο για την καθυστέρηση.
Σπατάλησαν το « κεφάλαιο » του λιγνίτη

Τους 50 εκατ. τόνους έναντι 70 εκατ. τόνων το 2004 αναμένεται να φτάσει φέτος η παραγωγή λιγνίτη στα ορυχεία της ΔΕΗ (μείωση κατά 28%). Στελέχη της Επιχείρησης αποδίδουν τη μείωση της παραγωγής όχι μόνο στη χειροτέρευση της σχέσης εκμετάλλευσης αγόνων (χώματα) προς λιγνίτη, αλλά και στο γεγονός ότι η διοίκηση έχασε τον έλεγχο της κατάστασης. Η κριτική που της ασκείται είναι ότι υποτίμησε το γεγονός πως τα κοιτάσματα γίνονται φτωχότερα και δυσμενέστερα σε ποιότητα και όχι μόνο δεν ανοίχθηκαν νέα ορυχεία, αλλά δεν έγιναν εγκαίρως και οι απαραίτητες επενδύσεις για εκσυγχρονισμό των υφισταμένων. Αποτέλεσμα των παραπάνω ήταν ότι για να εξορυχθεί ένας τόνος λιγνίτη σήμερα πρέπει να μετακινηθούν 5 κυβικά μέτρα άγονα, ενώ μέχρι πριν από μία τετραετία η σχέση αυτή ήταν 3 προς 1. Επιπλέον το κόστος εξόρυξης σε σχέση με την προηγούμενη τετραετία για τη ΔΕΗ έχει αυξηθεί κατά 4 ευρώ τον τόνο, γεγονός που σημαίνει επιπλέον ποσό 200 εκατ. ευρώ για την επιχείρηση σε σχέση με το παρελθόν. Ταυτόχρονα, τα αποθέματα εξορυγμένου λιγνίτη στις «αυλές» των ορυχείων της ΔΕΗ ανέρχονται σε 7 εκατ. τόνους, αλλά δεν είναι δυνατό να εξορυχθούν περισσότερα γιατί είναι περιορισμένος ο χώρος αποθήκευσής τους. Που σημαίνει ότι αν υπήρχαν πιο σύγχρονες εγκαταστάσεις από αυτές της δεκαετίας του ΄60 και του ΄70 που είναι η πλειοψηφία της ΔΕΗ, η αποδοτικότητα θα ήταν καλύτερη.